Week van de GGZ – noodkreet

Vandaag ging bij Alexianen Zorggroep Tienen een persbericht uit de deur: Team Eetherstel luidt alarmbel over lange wachttijd voor de behandeling van eetstoornissen.

We merken het ook bij ANBN: het aantal jongeren met een eetstoornis blijft toenemen. De leeftijd waarop een eetstoornis zich ontwikkelt ligt steeds lager en de coronacrisis heeft de problematiek nog versterkt.

❕ Patiënten worden hierdoor geconfronteerd met een ongezien lange wachtlijst vooraleer hulp kan worden opgestart.

“Op dit moment hebben we een wachtlijst van ongeveer 100 personen, waarvan de helft minderjarig is. We kunnen pas een 4-tal maanden na de hulpvraag een afspraak inplannen voor een intakegesprek, waarna er nog eens 4 à 6 maanden overgaan vooraleer we een opname kunnen aanbieden”, vertelt dokter Katrien Schoevaerts, beleidsarts van de afdeling eertstoornissen bij Alexianen Zorggroep Tienen.

“Ook de ambulante hulpverleners, waar vaak een traject wordt opgestart in afwachting van een opname, kunnen de hulpvragen niet meer aan. Dit betekent dat de situatie veel ernstiger is op het moment dat de opname kan plaatsvinden.”

We ondersteunen de vraag van dr. Schoevaerts en haar collega’s in andere eetstoorniscentra om meer middelen, mensen en tijd vrij te maken. De verhalen van ouders die thuis machteloos en wanhopig moeten toekijken hoe hun kind door de eetstoornis volledig aftakelt zijn confronterend, pijnlijk en wraakroepend.

Wat moet er nog meer gebeuren voor hun noodkreet gehoord wordt? Wat als er kostbare levensjaren verloren gaan, doordat de hulp zo traag op gang komt? Wat als kinderen of jongeren komen te overlijden door een gebrek aan gepaste zorg?

Wie draagt de (politieke) verantwoordelijkheid van zoveel mensen met een levensbedreigende ziekte, op een veel te lange wachtlijst?

Vanuit patiënten- en familievereniging ANBN ondersteunen we deze noodkreet en oproep om meer middelen en mensen vrij te maken. We horen de schrijnende verhalen van machteloze, wanhopige ouders en het lijden van jongeren die volledig vastlopen in hun ontwikkeling en levenslust.

Waar we kunnen zetten onze vrijwilligers zich in om extra te ondersteunen, net zoals zovele hulpverleners momenteel hun bovenste best doen om te ondersteunen… en dan is het zo frustrerend in een land met top-medische zorg dat de zorg voor deze doelgroep zo moeilijk uitgebreid geraakt op een moment dat de vraag duidelijk zo toegenomen is.

📢 Het volledige persbericht van Alexianen Zorggroep Tienen vind je hier: http://ow.ly/xh9G50GmWY9