Hoe de mening van iemand anders mijn gevoel bepaalt

De mening van anderen
Wat denken mensen van mij? -Een vraag die ik me al dikwijls heb gesteld. Het heeft er al vaak voor gezorgd dat ik me heel goed voel, of heel erg slecht. Gelukkig is het nu al wat meer in balans. Tijdens mijn eetstoornis werd dit heel extreem. Ik ging enorm veel belang hechten aan wat andere mensen van mij vonden. Het ging over de meest onnozele dingen. Over iets dat ik gezegd had, bijvoorbeeld. Achteraf begon ik na te denken over hoe dat zou overgekomen zijn. Klonk ik niet te egoïstisch? Zouden ze mij nu dom vinden, nu ik dit gezegd heb? Ik hield eigenlijk liever mijn mond. Dan kon ik ook niets fout zeggen. Of als het ging over een tekening dat ik gemaakt had, dan moést iedereen het goed vinden, of het werk was mislukt. Het is een beetje gek dat ik hierin mezelf nooit als referentiepunt durfde te nemen.

Was mijn mening dan niet belangrijk genoeg? Blijkbaar niet. De onzekerheid over mezelf maakte alles zo moeilijk. Ik kon niet meer genieten van wat ik deed. De hele tijd dacht ik na over hoe ik overkwam bij anderen. Ook met mijn kledij bijvoorbeeld. Ik stond soms in 15 verschillende outfits voor de spiegel, voor ik de deur uitging. En dan nog was ik heel onzeker over mijn uiterlijk.

Vind me leuk
Het bleef me allemaal erg lang bezighouden wat mensen van mij vonden. Hierdoor durfde ik niet voor mezelf op te komen. Dagelijks een paar uurtjes overwerken, iets aangeven dat me dwarszat of gewoon een discussie aangaan, het was niet aan mij besteed. Ik ging telkens weer over mijn grenzen. Al wist ik zelfs niet zo goed waar die grenzen lagen. Als ik maar leuk gevonden werd, dat was het allerbelangrijkste.

Laat me niet alleen
Het was voor mij een uitdaging om ‘aanwezig te zijn’, om mezelf te laten zien. Ik wou helemaal niet gezien worden. Laat me liever gewoon stilletjes verdwijnen in de massa. Tegelijk wou ik niet dat mensen me in de steek lieten. Ik was zo bang om achtergelaten te worden door de mensen van wie ik hield. Het zorgde soms voor situaties waarin ik verscheurd werd door verdriet. Nachten lang lag ik soms te huilen in mijn bed, over dingen die gezegd zijn geweest over of tegen mij. Door te piekeren, creëerde ik soms veel ergere situaties in mijn hoofd, dan hoe het in werkelijkheid er aan toe ging. Ergens besefte ik dat wel, maar mijn gevoel was vaak sterker dan mijn verstand. Waardoor ik niet meer zo helder kon denken.

Schrijf het op
Wat me geholpen heeft op niet zo veel belang meer te gaan hechten aan wat mensen van mij vinden, is een notitieboekje bijhouden. Ik schrijf er vaak in wat ik die dag goed heb gedaan voor mezelf, voor een ander en wat voor leuks ik gezien heb die dag, dat me blij maakte. Zo ben ik meer waardering gaan leggen in de dingen dat ik doe, zie en ervaar. Ik schrijf er ook complimenten in op, die anderen aan mij geven. Het doet altijd deugd om dat eens terug te lezen, zo ben ik ook gaan geloven dat mensen me waarderen om wie ik ben. Door zaken op te schrijven die me bezighouden, lukt het me vaker om de situatie vanuit een andere hoek te bekijken. Ik zie het dan staan op papier en het blijft niet meer zo een vage gedachte die alsmaar groeit en erger wordt.

IMG_20200902_091442.jpg

Hoe ga jij om met de mening van anderen?

Liefs,
Moana

1 reactie op “Hoe de mening van iemand anders mijn gevoel bepaalt”

  1. Hiii L

    Dag Moana
    Ik vind je tekst mooi beschreven en soms heel herkenbaar.
    Ik had ook vaak dat ik de mening van anderen te belangrijk vond, ik weet niet hoe het komt maar het ging automatisch. En dat beperkte me zo zeer int leven, ooit was er eens iets gebeurt waardoor ik minder contact had met een paar naaste vrienden, dat deed me pijn omdat ze in mijn leven hoorden. Ik was gekraakt omdat ik zeg maat alleen viel.
    Maar na een tijdje ondervond ik dat ik onbewust mijn eigen pad ging,
    (Eigenlijk was het een zegen dat het leven me gaf, waardoor ik achteraf gezien blij ben dat ik geen contact meer heb met deze vrienden)
    In gezelschap van een paar goede boeken heb ik geleerd om meer te vertrouwen op mezelf, en de mensen te zien als gelijken en niet als meerdere.
    Iedereen heeft zwaktes en sterktes.
    En iedereen strijd wel voor iets, en heeft verlangens die vervult willen worden. Dat werd me bewust.
    Bij een pech probeer ik nu altijd te zoeken achter de les erachter, en wat ik ervan kan leren om in de toekomst sterker te staan en vooral niet meer weg te lopen.
    Zoals jij de positieve dingen schrijft, schrijf ik het ook op, als ik iemand blij maak of een goede daad doe of extra heb doorgezet schrijf ik ook op, doet goed voor mijn vertrouwen en wereldbeeld. Leuk dat jij het ook doet.

    Ik vind het fijn hoe je schrijft Moana,
    Jij hebt een zeer sympathieke aard en je spreekt met kracht. Jij hebt al heel wat gezien int leven en dat maakt je aan de ene kant ook sterk denk ik.
    Dat jij er zo over kunt schrijven siert u en suggereert dat jij al goed ver bent geraakt.
    Bedankt dat ik dit mocht lezen.

    Lieve groetjes
    Youssuf

Reacties zijn uitgeschakeld.