Blog Camille #2 – Vrienden op bezoek, gezellig! Toch???

Vrijdagavond, eindelijk! Bye bye werkweek, hello weekend!
Heerlijk ontspannen, genieten en gezellig afspreken met vrienden voor een apero avondje op vrijdag en een dinertje op zaterdag. 
Ja… zo gaat dat dan voor de meeste mensen. Mijn stressniveau werd echter vertienvoudigd zodra ik begon na te denken over het etentje van zaterdagavond.

Ten eerste, ik ben absoluut geen keukenprinses! Koken voor andere mensen geeft me sowieso al stress, want fancy gerechtjes maken is niet aan mij besteed. Ik probeer soms wel eens de Sandra Bekkari in mij naar boven te halen, maar meestal ziet het resultaat eruit alsof er een kleuter aan het werk is geweest: presentatie 0/10. (Dat zegt de perfectionist in mij toch, zie blog 1: een nieuw begin)
Ok, over naar fase 2 van het rampenplan dan maar: we gaan eten bestellen. Help, stressniveau x20, want waar kan je in godsnaam GEZOND eten bestellen? Mijn hersenen draaien op volle toeren om een uitweg te bedenken… Ik vind het zo belangrijk om de controle te kunnen behouden, te weten hoe mijn eten gemaakt is en wat er in zit. Check, oplossing gevonden: pizza kopen, zo kan ik toch een half uur rustig twijfelen in de winkel alvorens een pizza te selecteren. Dit is toch minder beangstigend voor mij dan ‘in het moment’ door de anderen laten beslissen wat we gaan bestellen.

Probleem opgelost zou je denken, hoera! 😊 Of toch niet helemaal… Er worden namelijk 4 verschillende pizza’s gekocht, want het is toch gezellig om aan food sharing te doen en een beetje van alles te nemen? (euhm neen, Camille doesn’t share food 😉) Ik weet namelijk heel goed wat ik precies wil eten op voorhand, en niemand mag dan aan die stukken komen die ik wil eten. Opnieuw stress dus, want fingers crossed dat niemand daar aan komt. Anders heb ik echt een probleem en geraak ik zelfs in paniek, wanneer ik last minute opeens iets anders moet eten dan ik gedacht had.

Oef, missie geslaagd, met behulp van mijn vriend die subtiel even liet vallen dat ik vooral die pizza wil eten, zodat de anderen door hadden dat ze daar niet te veel aan moesten komen.
Gelukkig had ik het dessert wel onder controle: mini-magnums, ook hier had ik tijdens het winkelen lang over nagedacht. Zo had ik dus de tijd genomen voor mezelf om te wennen aan het idee van dessert eten en een dessert uit te kiezen waarbij ik me het meest comfortabel voel. Ik kon me dus ontspannen en het werd al bij al dus toch nog een score van 5/10 voor sfeer en gezelligheid.  

Etentjes… een plezier voor de meeste mensen, een stresserende, angstaanjagende gebeurtenis voor mensen met een eetstoornis, maar laten we tot slot toch even focussen op de successen. IK HEB EEN DESSERT GEGETEN! Dat hield ik 2 jaar geleden nooit voor mogelijk! Dus ook al loopt een etentje nog niet van een leien dakje, het is al mogelijk om samen met anderen “normaal” te eten, en dat is al een grote stap vooruit! Dus voor iedereen die zich soms herkent in deze situatie van etentjes, feestjes of restaurant bezoekjes, doe gerust een vreugdedansje voor alle stapjes die je al wel kan zetten, en die andere stapjes die komen nog wel 😉
Veel succes! En .. smakelijk!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.