Antidepressiva

In deze blog wil ik jullie graag vertellen hoe mijn ervaring is met antidepressiva. Het is geweten dat deze soort medicatie ingrijpende bijwerkingen kan hebben, verschillend van persoon tot persoon. Ik wil jullie graag vertellen welke bijwerkingen het mij heeft bezorgd, maar ook wat positiefs het mij bracht.

Zie mij niet aub
In de gesprekken bij mijn psychiater kwam angst vaak naar voor als grote hindernis om dingen te doen. Ik was echt bang om mezelf te laten zien aan de buitenwereld. Het liefst van al wou ik hele dagen op mijn kamer zitten, veilig in mijn cocon. Als ik in het openbaar was, leek het alsof iedereen naar mij keek. Ik wou op zulke momenten het liefst gewoon van plek kunnen veranderen zoals Mega Mindy. “zip” en voila, terug in mijn kamer, waar ik alleen kon zijn.

Het ging slechter
In het begin was het echt wennen, zowel fysiek als mentaal. Ik begon met een lage dosis Fluoxetine. Het viel me op dat het me heel moe maakte. Mijn slaap was niet meer zo vast, waardoor ik verschillende keren per nacht wakker werd. Aangezien er verder niet zo veel veranderde aan mijn angsten, kreeg ik een hogere dosis. Het heeft nog een hele tijd geduurd wanneer er echt veranderingen begonnen op te treden. Maar die veranderingen kwamen er. Ik begon me nog slechter te voelen dan ervoor, miserabel, nutteloos en verdrietig. Dit was heel moeilijk voor mij. Ik heb toen vaak even gebeld met een vriendin, om tot rust te komen. Dat hielp enorm. Ik voelde me minder alleen.

‘s Avonds, als ik in mijn bed lag, begon ik lichtjes te hallucineren. Niet dat ik in een andere wereld was, integendeel. Ik begon geometrische vormen te zien in het donker, kleuren en vlekken voor mijn zicht. In het begin was dit heel lastig. Maar ik ben er na een tijd aan beginnen wennen. Ook mijn dromen werden zeer vreemd. ‘s Morgens moest ik toch altijd even ‘bijkomen van het avontuur dat ik die nacht had beleefd’. Ze waren veel intenser, alsof ik net in een film had gespeeld.

Eerlijk zijn is belangrijk
Niet iedereen heeft het geluk om meteen bij de juiste soort antidepressiva te zitten. Soms is het maanden zoeken naar wat werkt en wat niet. Het is volgens mij essentieel om door te zetten in deze zoektocht en om eerlijk te communiceren met de psychiater. Ik had in het begin de neiging om het hallucineren en de vermoeidheid te verzwijgen. Dit uit angst dat ik zou moeten veranderen van medicijn. Maar uiteindelijk bleek de keuze voor verandering ook deels in mijn handen te liggen. Als de bijwerkingen te storend werden, konden we kijken naar wat we konden aanpassen. Maar er traden ook positieve effecten op, en die wogen voor mij meer door dan de negatieve.

De positieve zaken
Mijn humeur verbeterde ENORM. Het viel me zo hard op dat ik beter gezind werd en mijn omgeving beter kon verdragen. Dat was echt een verademing. Ik kreeg goesting om dingen te doen, om terug creatief te zijn. En… de angsten verdwenen. Niet dat ik plots zou gaan skydiven of gaan bungeejumpen, maar het extreme werd milder. Ik zakte niet meer zo diep als anders, waardoor het ook evidenter werd om er na een dip wat bovenop te komen. En dat is voor mij een hele grote stap vooruit geweest. Hierdoor werd het gemakkelijker (ik zeg niet ‘gemakkelijk’) om tegen de eetstoornis in te gaan. Ik had het gevoel dat ik ergens de vicieuze cirkel had doorbroken.

Veel vragen
Momenteel neem ik de medicatie nog steeds. Al stel ik mezelf vaak de vraag hoelang ik hiermee blijf doorgaan. Is dit de juiste stap geweest om te zetten? Ga ik dit nu heel mijn leven moeten nemen? En als ik dan toch ga stoppen, hoe zit het dan met die ‘ontwenningsverschijnselen’? Dit zijn enkele van de
vragen die doorheen mijn hoofd dwalen. Ik zit in met het feit dat ik, door deze medicatie te gaan nemen, meer aan symptoombestrijding doe, dan te werken aan de oorzaak. Hoe leer ik nu eigenlijk omgaan met die angst voor het leven, voor er te zijn, voor dingen te doen die verandering teweegbrengen…? Het zijn zaken die bovenkomen als ik er dieper over nadenk. Of leer ik dit gewoon ‘al doende’, door het leven te leven?

Wat is jouw ervaring met antidepressiva?

Veel liefs,
Moana

1 reactie op “Antidepressiva”

  1. Hoi Moana Ik néem ook fluoxetine. Al jaren. Ik heb geprobeerd te minderen om uiteindelijk te stoppen maar dit ging niet. Ik kom dan uiteindelijk weer in een depressie terecht. Het is wat je schrijft. Een wondermiddel is het niet om van de ES af te geraken maar het is wel een grote hulp om er tegen in te gaan. Het helpt je relativeren.
    Zou ik daarvan zo moe zijn???
    Ik heb ook paroxetine genomen. Dit ging ook goed. En mirtazapine…. Een ramp. Ik had enorme honger en was ontzettend geconstipeerd. Verschrikkelijk. En ik voelde me een zombie. Ik was vooral bang dat ik van antidepressiva veel zou bijkomen. Eigenlijk was dat mijn grootste bekommernis. Dit is niet het geval bij paroxetine en fluoxetine.
    Ik denk dat ik nooit zal kunnen stoppen met deze medicatie.

    Veel groetjes en bedankt om je ervaring te delen. Liefs X

Reacties zijn uitgeschakeld.