Een eetstoornis is één van de meest rare ziektes die er bestaan, naar mijn mening. Rationeel kan je zeggen: eet gewoon een boterham meer, maar net je ziekte geeft je dan zo’n slecht gevoel, dat je het niet doet … Gevolg: je voelt je stom, dom en schuldig want voor de buitenwereld lijkt het alsof je niet voor herstel kiest …

 

Het moeilijke met een eetstoornis is dat je je eigen gevoel niet meer mag/kan vertrouwen… De eetstoornis maakt je voortdurend dingen wijs, bv. pizza eten maakt je dik. De waarheid is echter dat een keer pizza eten totaal geen verschil maakt en zelfs als je besluit iedere week een pizza te eten, dit geen effect heeft op je gewicht …

 

Eenmaal je herstellende bent en ervoor kiest om niet langer te luisteren naar de eetstoornisstem, besef je dat meer en meer … Het nadeel is jammer genoeg dat de eetstoornis heel hardnekkig is en er alles aan doet om je te beletten toch te kiezen voor herstel. De stem blijft je bang maken en de angsten nemen slechts af door er steeds tegen in te blijven gaan met je verstand …

 

Dit is mentaal heel uitputtend. Op moeilijke dagen voel ik me alsof ik bv. een examen heb afgelegd. Alsof ik de hele dag erg geconcentreerd ben bezig geweest en ik kijk ’s avonds dan ook verlangend uit naar mijn bedje … Wat helpt me nu het best om toch te proberen die irrationele angsten te bevechten?

 

Eerste tip: stel jezelf de vraag: “wat is het ergste dat kan gebeuren?” en dan voor jezelf twee mogelijke scenario’s maken: het doet zich voor of het doet zich niet voor, in beide gevallen gebeurt er niets …

 

Een voorbeeld: Als ik dit eet, kom ik ineens een kilo aan.

  • Stel dat dit zou gebeuren, dan moet ik ‘blij’ zijn aangezien ik nog ondergewicht heb en moet bijkomen. Mijn lichaam heeft voeding nodig. Als je weinig inspanning levert en goed eet, is het normaal dat je niet al de calorieën verbruikt en bijgevolg worden deze door je lichaam opgeslagen als reserve voor wanneer je ze wel nodig hebt. Helemaal niets raars dus, maar in de praktijk is het niet zo eenvoudig en zal je nooit een kilo aankomen… De angst is dus gewoon irreëel.
  • Geen verschil op de weegschaal: je hebt je weer voor niets zorgen gemaakt … en de eetstoornis heeft weer eens gelogen … je mag je nu trots voelen! Je hebt zelf de controle in handen en de angst om in de toekomst nog pizza te eten, is afgenomen.

 

Een tweede tip is de angsten te zien als luchtballonnen die rond je hoofd cirkelen. Als je zou willen dat je niet bang bent, stel je dan voor dat die luchtballonnen al de gedachten in je hoofd zijn. De ballonnetjes met de angsten, laat je dan wegvliegen.

 

Een derde tip: relativeer of probeer dat zo goed mogelijk te doen. Mensen zonder eetstoornis eten ook gewoon zonder erbij na te denken en zij behouden ook hun gewicht. Met andere woorden, als jij niet zo bezig bent met eten, zal er ook niets ergs gebeuren.

 

Tip vier: zoek afleiding! Probeer niet aan eten te denken, maar doe iets anders … Dat is heel moeilijk als je bang bent, maar je moet hierin zelf uitzoeken welke activiteit jou het meest kan afleiden … En dit kan ook verschillen naargelang de situatie … De ene dag zal je makkelijker jezelf kunnen focussen op iets anders dan de andere … Wees mild voor jezelf en doe gewoon je best.

Enkele voorbeelden zijn bv: lezen, serie kijken, gezelschapsspel spelen, kleuren, wandeling maken, huishoudelijke taakjes, een tekst/blog schrijven, praten met anderen, wist-je-datjes opzoeken, sporten, ergens naartoe gaan, winkelen, creatieve bezigheden zoals breien, enz…

 

Hopelijk helpt deze blog je een beetje om vaker naar je echte ik te luisteren en minder naar de eetstoornis stem … Heb jezelf nog goede tips, kan je ze als reactie op de blog delen met anderen … Succes!

 

Linda