Andere gespecificeerde voedings- of eetstoornissen

Het kan voorkomen dat iemand veel, maar niet alle symptomen heeft van een eetstoornis. In dat geval spreken we van een 'andere gespecificeerde voedings- of eetstoornis'.

Enkele voorbeelden hiervan:

  • Een jonge man heeft geregeld eetbuien waarbij veel en snel gegeten wordt, maar doet dit één keer per week en pas sinds twee maanden (eetbuistoornis van beperkte duur).
  • Een vrouw heeft geregeld eetbuien en braakt daarna het eten uit, maar doet dit minder dan één keer per week (boulimia nervosa met lage frequentie).
  • Een man is in korte tijd veel afgevallen en vertoont alle gedragingen die bij anorexia nervosa horen, maar heeft geen ondergewicht (atypische anorexia nervosa).
  • Een jonge vrouw braakt meer dan twee keer per week, maar doet dit na het eten van kleine porties zoals vb. twee koekjes (purgeerstoornis).
  • Voorheen werd ook de eetbuistoornis beschouwd als boulimia nervosa zonder braken, laxeren, vasten of sporten. Destijds werd dit daarom tot de 'andere eetstoornissen' gerekend. Tegenwoordig wordt de eetbuistoornis als een aparte aandoening gerangschikt.

Ook een andere gespecificeerde eetstoornis is ernstig en mag niet onderschat worden. Herstel is mogelijk met de juiste hulpverlening. Het is daarbij zaak zo snel mogelijk hulp in te roepen. Dit vergroot de kans op volledig herstel.


Anorexia athletica

Bij anorexia athletica is er sprake van dwangmatig bewegen en sporten. Er wordt meer bewogen dan wat als gezond wordt beschouwd. Het gevoel van eigenwaarde hangt af van hoe lang en intensief er getraind is. Door het overmatig sporten en bewegen wordt er te veel van het lichaam gevraagd. Meestal wordt er onvoldoende tijd genomen om te rusten en goed te eten waardoor de gezondheid achteruitgaat. Anorexia athletica kan een onderdeel zijn van een onderliggende eetstoornis, zoals anorexia nervosa of boulimia nervosa. Deze aandoening komt echter ook op zichzelf voor. Anorexia athletica is geen officiële diagnose.


Orthorexia nervosa

Mensen die lijden aan orthorexia nervosa zijn geobsedeerd door gezond en hoogwaardig voedsel. Ze zijn op een dwangmatige manier met voeding bezig en worden er volledig door opgeslokt. Hun gevoel van eigenwaarde is afhankelijk van hun voedingspatroon. Deze mensen laten steeds meer voedingsmiddelen weg omdat ze deze als ongezond beschouwen. Hierdoor ontstaat een eenzijdig voedingspatroon en kunnen er tekorten ontstaan. Orthorexia nervosa is geen officiële diagnose.

Nachteten of NES

Nachteten, oftewel het night eating syndrome of NES, valt onder de categorie Eetstoornis NAO. Bij nachteten is er sprake van gebrek aan eetlust 's ochtends. Meer dan vijftig procent van de dagelijkse ingenomen calorieën wordt pas na de avondmaaltijd genuttigd. Er is echter geen sprake van een eetbui, het voedsel wordt in een normaal tempo de hele nacht door gegeten. Dit gaat gepaard met spanning en schaamte. Schuldgevoelens spelen een rol bij het gebrek aan eetlust de volgende ochtend. Als dit patroon zich twee maanden of langer voordoet, spreken we van nachteten.


Pica

Bij deze eetstoornis worden zaken gegeten die niet voor consumptie geschikt zijn, zoals klei, kalk, verfsnippers, papier of sigarettenas. Er is sprake van pica als deze neiging zich langer dan één maand voordoet. Pica komt relatief veel voor bij kleine kinderen, maar zij groeien er veelal overheen. Ook relatief veel zwangere vrouwen hebben pica. Gedacht wordt dat een tekort aan mineralen een oorzaak is. Maar ook stress kan een rol spelen bij het ontstaan van pica. Bovendien kan het onderdeel zijn van een onderliggende eetstoornis.


Ruminatiestoornis

Bij de ruminatiestoornis of ruminato wordt het eten niet gewoon doorgeslikt, maar keer op keer herkauwd na een oprisping. Deze oprispingen kunnen bewust worden opgewekt of onwillekeurig zijn. De precieze oorzaak is niet bekend, maar de oprispingen worden niet veroorzaakt door een aandoening aan de slokdarm of maag. Gebeurt dit patroon van herkauwen langer dan een maand, dan is er sprake van ruminato. Deze aandoening komt relatief veel voor bij kleine kinderen die er vaak weer overheen groeien. Ook kan het onderdeel zijn van een onderliggende eetstoornis.


Vermijdende/restrictieve voedselinnamestoornis

Kinderen of volwassenen met een vermijdende of restrictieve eetstoornis ontwikkelen na een tijdje allerlei tekorten. Ze voorzien immers niet genoeg in hun voedings- of energiebehoeften. Sommigen ervaren een gebrek aan interesse in eten of voedsel, sommigen vermijden voedsel omdat ze niet houden van bepaalde sensorische kenmerken ervan (vb. enkel gepureerd voedsel verdragen omdat andere texturen vreemd aanvoelen) en nog anderen maken zich vooral zorgen over de mogelijke negatieve gevolgen van eten (vb. buikpijn krijgen, angst voor braken,...). Kinderen die heel selectief eten kunnen ook tot deze groep eetstoornissen horen. Het opstapelen van tekorten kan vergaande gevolgen hebben, zoals een groeiachterstand of vitaminetekorten. Sommige kinderen of volwassenen zijn door deze eetstoornis afhankelijk van sondevoeding of voedingssupplementen om hun tekorten aan te vullen.