Person

"Levenservaring delen doet me plezier"

Hoi allemaal


Ik ben Kelly, intussen al weer 26 jaartjes jong. Het was geen vanzelfsprekende weg naar die 26. Er kwamen heel wat hindernissen op mijn pad terecht en hierdoor ontwikkelde ik een eetstoornis. Van mijn 17 tot 23 jaar stonden mijn dagen in teken van de eetstoornis, en daar kwam ook een langdurige depressie bij kijken.


Pas toen ik 21 werd en geen uitweg meer kon vinden, besloot ik aan de bel te trekken. Zelfs toen ik besefte dat hulp aangewezen werd, bleef ik in opstand komen. Toen ik de knop kon omdraaien en besliste om echt aan de slag te gaan met mijn gevecht tegen de eetstoornis, ontdekte ik nog vele obstakels. Het was zeer moeilijk om de juiste hulp te vinden en ook de wachtlijsten maakten het er niet makkelijker op. Het deed me dan ook heel goed toen ik terecht kon bij ervaringsdeskundigen. Het begrip en de herkenning hielpen mij enorm.


"Het gaat beter met me, sinds het oké is als het soms even wat minder gaat."

Dankzij mijn eigen wilskracht, die door de hulpverlening gestimuleerd werd, kon ik de eetstoornis loslaten. Het was een hele lange weg en terugvallen hoorden daar ook nog bij. Uiteindelijk liep ik daarna ook nog een beetje verloren, ik wist niet wat ik moest doen met al wat ik geleerd had, met al wat nu een deel van mij was. Ik wilde er iets positief van maken... En daardoor kwam ik tot het besluit om andere mensen die met dit probleem kampen te ondersteunen. Ik was al een tijdje in contact met ANBN en vond het iets heel mooi wat al deze vrijwilligers doen. Ik ben blij dat ik hier nu deel van kan uitmaken en mijn bijdrage kan leveren op het forum en in de chat.


Wat ik geleerd heb is dat verschuilen achter het eten niet nodig is. Dat praten, schrijven en creatief zijn een heel groot hulpmiddel zijn bij het omgaan met emoties. Dit werkt zoveel beter dan niet of teveel eten en compenseren. Ik leerde mezelf doorheen mijn herstelproces beter kennen: mijn sterktes en mijn zwaktes, de schuilplaatsen van mijn kwetsbaarheden en daardoor kan ik er nu veel beter mee omgaan, het veel beter plaatsen en aanvaarden.


Ik ben nu een jonge vrouw van 26, met een fijne job, en daarnaast ook nog vrijwilliger. Ik ben niet meer wie ik was voor deze weg werd afgelegd, maar ik ben blij dat ik hem ben gegaan. Ik heb daardoor zoveel nieuwe kennis en levenservaring opgedaan. Het doet me plezier dat ik deze nu via mijn vrijwilligerswerk ook mag inzetten voor jou.