Person

"Het scheelt als je deelt!"

Vandaag is het zover.
Duizenden mensen zullen nu weten dat ik een eetstoornis heb. Die is begonnen op mijn 13de.


Eerst was mijn anorexia onzichtbaar. Gewoon wat gezonder eten, een beetje afvallen tot een bepaald gewicht. Steeds kon ik stoppen op dat bepaald gewicht en ging ik terug normaal eten. Totdat ik op mijn 17de de rem toch niet meer vond. Ook deze keer begon het heel onschuldig: geen frietjes meer, geen vettig eten. Dan geen saus meer, een paar oefeningen. Maar dan werd het extremer: geen ontbijt, geen tussendoortjes,...


Ook zocht ik het internet af naar nieuwe tips, zo kwam ik ook op pro-Ana sites terecht. Daar zag ik dat je je eten kon uitbraken, dat begon ik dan te doen en mijn gewicht zakte snel. In die tijd stond ik al onder controle van de huisarts. Maar ik wilde geen hulp, ik sloot me af van alles en iedereen. Duwde mensen rondom weg. Ik zag wel al een psychologe die gespecialiseerd is in eetstoornissen, maar die zat in Lommel en dat is voor mij steeds een rit van 40 min... Een keer per week een gesprekje en dat was het dan. Ondertussen zakte ik nog verder af. In de kerstvakantie meldde ik me in samenspraak met de psychologe, mijn ouders en de kinderpsychiater aan in Tienen, voor een opname van 6 maanden. Hier moest ik lang op wachten, namelijk 3 maanden. Dit zorgde ervoor dat ik nog meer afviel.


Alles liep goed en ik kwam bij, tot een gezond BMI. Ik kon weer gaan dansen, uitgaan met vriendinnen. Maar toch ging het in mijn opname al bergafwaarts. Ik herviel in mijn laatste maand en viel terug af. Na 6 maanden zat mijn behandeling in Tienen er op en moest ik naar huis. Ik kwam thuis en viel nog meer af. Sinds juli ben ik heel wat kilo's kwijt door te braken, sporten en niet te eten.


In Limburg hebben we bijna geen gespecialiseerde hulp, of we moeten super ver rijden. Thuis werd ik ook weer geconfronteerd met de pro-ana sites... Deze heb ik ondertussen wel de rug toe gekeerd. Maar echt makkelijk is het niet. Ze kennen je naam en soms je telefoonnummer. Dan sms'en ze of voegen ze je toe op Facebook. Zo blijf je toch onder hun controle...


Maar we moeten die sites verbieden, ik heb tijdens de periode dat ik daar actief was, meisjes geweten die eraan gestorven zijn. Dit mag gewoon niet meer. Meisjes met een heel leven voor zich, geven het leven door die stomme sites! Ik vind het zo belangrijk om te laten zien dat hulpverleners ongelooflijk duur zijn, die sites zo dodelijk zijn en dat er echt iets moet komen in Limburg voor eetstoornissen.


Het is zo belangrijk dat er vroeg wordt ingegrepen bij eetstoornissen... Dat er gepaste hulp komt.
Daarom vind ik het zo belangrijk dat ik mijn verhaal doe, om andere jongeren te helpen, voor Rode Neuzen Dag.


Want het scheelt als je deelt!




BENEFIETSHOW IN HET KADER VAN RODE NEUZEN DAG.
Koen Wauters en Jonas Van Geel presenteerden op 3 december 2017 de benefietshow vol humor, pakkende getuigenissen en straffe muzikale acts.